“Hayatta hiçbir zaman yalpalamayacaksın, düşüncelerinde bir ileri, bir geri adım atmayacaksın, her dönemin adamı değil, her dönem adam olacaksın.” // Rauf Denktaş
Sanayi yoğurduna hıyar doğrayanlar,
Cacık yapmaya başladılar.
Susurluk ayranının tadını unuttuk!
Diploma da darbe kazanında kaynadı.
Milletin ve devletin refahını şahsi çıkarlarına,
Peşkeş çekilmesinin üzerini örtmeye kalkanlar.
Lanetli fitne ve fesat zihniyetten alınmış cesaretle,
Mührü cüret üretti.
Çöküşte palazlanmayı bile dinci kine hizmet adına,
Bizim için adalet üretmeyen kanun hükmünde, Suskunluğa kapatmaya kalktılar.
Nankörlüğün mirası da nankörlüktür,
Kansız gibi katılaşmış ruhları.
Zinhar gizli niyeti müstevli bir garabetin,
Gaflet ve delalet üreten ahdidir.
İbrik takımı abdest almaktan yeni döndü daha,
Füzeleri de havada yakalayamadı çünkü!
Aciliyet gerektiren müşkül apar topar bir karmaşaya,
Tarihin en büyük milletinin “söz konusu vatansa gerisi teferruattır” İnancının teferruata kurban edilmesidir.
İmamın öcünü yaşayıp orduya imam sokmak,
Neyin hazırlığıdır, nedir bu imamlardan çektiğimiz?
Devlet ricalini tarumar edenleri,
Bu devletin sahipleri Türk Milleti sorar hesabını bunun, On dört yıldır kumpas bir uyuşukluğun bedelini, Ne hakla hala bize ödetmeye kalkıyorsunuz?
Yanacakları ateşlere har olacak servetleri,
Cehennem azabına döndü dünyaları taptıkları put paraların, Her gün bir yenisi kanıyor açtıkları yaraların.
Şifasız illetlerden kurtulma zamanı geldi,
Türkün asil direnişi zulmü ortasından deldi, Zalimler zamanın içinde sinek fısıltısı gibi bir yeldi.
Eziyetini uzatmanın çareleri de tükendi,
Son çırpınışlar da suyunu çekiyor, Vebal almakta müthiş ısrarcı olduğunu da gösterdi.
Onurlu bir insan olmayı içine tepenler sanki sinmişler,
Vatan ve devlet kendini sultan sanan tek kişinin mi? Sen nesin? Bu topraklar, bu Cumhuriyet kime emanet? Yaşananlara tepki koymayanlar biraz utanın.
Merhametin, ahlakın, etiğin, insafın hak getirdiği zihniyet,
Meydanlarda ücretsiz taşımalı toplananlar ile olmayan demokrasiyi kutluyorlar, Türkün Zafer Bayramını kutlamayı yasak ediyorlar.
Bu zalimlik ve zulüm zor kalkar bu düştüğü yerden,
Karşılığını gelecekte görecek Türkün her neferinden. Kumpasa doymamış belli doymuyor sivil darbe üretmek seferinden.
Aynı kumaştan dokunmuştur bütün dalkavuklar,
Nankörlük giysisine bürünerek iyice hukuksuz davranmaya başladılar. Camide para, camide siyaset, orduma imam, Bu yollarda beraber yürüdüler ve piştiler. |
Önder Karaçay
|

Çöküşte palazlanmayı bile dinci kine hizmet adına,
YanıtlaSilBizim için adalet üretmeyen kanun hükmünde,
Suskunluğa kapatmaya kalktılar.
Nankörlüğün mirası da nankörlüktür,
Kansız gibi katılaşmış ruhlar